ابا صالح المهدی ادرکنی

غیبت

الغیبة حرام علی كل مسلم و انها لتاكل الحسنات كما تاكل النار الحطب.

غیبت كردن بر هر مسلمانی حرام است و غیبت گناهی است كه مانند آتشی كه هیزم را می‏سوزاند كارهای ثواب و خیر را از میان می‏برد. (مستدرك الوسائل ج 9 ص 117 )

اصل الغیبة متنوع بعشرة انواع: شفاء غیظ، و مساعدة قوم، و تصدیق خبر بلا كشفه و تهمة، و سوء ظن، و حسد، و سخریة، و تعجب، و تبرم، و تزین.

ریشه ‏های غیبت ده چیز است: 1- فرو نشاندن خشم و غضب 2- كمك و یاری مردم (همرنگ جماعت شدن) 3- قبول چیزی بدون تحقیق 4- تهمت و افترا زدن 5- بدگمانی و سوء ظن 6- رشك و حسد بردن 7- مسخره كردن و استهزاء 8- شگفتی و تعجب 9- آزردگی و رنجیدگی خاطر 10- خودنمایی و آراسته نشان دادن خود. (مرآة العقول ج 10 ص 414، بحار الانوار ج 75 ص 257)

سئل النبی (ص) ما كفارة الاغتیاب؟ قال: تستغفر الله لمن اغتبته كلما ذكرته.

امام صادق (ع) نقل می‏كنند از رسول خدا در باره كفاره غیبت سئوال شد حضرت فرمود: كفاره غیبت این است كه برای كسی كه غیب او را كردی، هر وقت به یادش افتادی طلب مغفرت كنی. (مرآة العقول ج 10 ص 431 )

خذ لنفسك من نفسك. خذ منها فی الصحة قبل السقم و فی القوة قبل الضعف و فی الحیاة قبل الممات.

از خودت برای خودت بهره‏گیر. از تندرستی قبل از بیماری و از قدرت و نیرو قبل از ناتوانی و از زندگی قبل از فرا رسیدن مرگ.( اصول كافی ج 2 ص 455)

الرغبة فی الدنیا تورث الغم و الحزن و الزهد فی الدنیا راحة القلب و البدن.

توجه به دنیا غم و اندوه و بی توجهی به دنیا راحتی جسم و جان را به دنبال دارد. (تحف العقول ص 358)

من بدا بكلام قبل سلام فلا تجیبوه.

هر كس كه قبل از سلام شروع به صحبت كرد جواب او را ندهید. (تحف العقول ص 360)

ضحك المؤمن

تبسم خنده مؤمن به صورت تبسم است. (تحف العقول ص 366 )

من عرف الله خاف الله و من خاف الله سخت نفسه عن الدنیا.

هر كس خدا را بشناسد از خدا می‏ترسد و هر كه از خدا بترسد نفس او از دنیا دوری می‏كند (دنیا را رها می‏كند) تحف العقول ص 362

الدنیا سجن المؤمن و الصبر حصنه و الجنة ماواه. و الدنیا جنة الكافر و القبر سجنه و النار ماواه.

دنیا برای مؤمن زندان است و صبر و بردباری حریم آن است و جایگاه مؤمن در بهشت است. و اما دنیا بهشت كافر است و قبر زندان او و آتش جایگاه +-/او. (تحف العقول ص 263 )

من ساء خلقه عذب نفسه.

هر كس بد اخلاقی كند خود را عذاب كرده است. (تحف العقول ص 263)

از اشعار منسوب به آن حضرت:

تعصی الاله و انت تظهر حبه هذا لعمری فی الفعال بدیع در حالی كه اظهار محبت نسبت به خدا داری، گناه می‏كنی؟ به جان خودم قسم كه این، كار عجیبی است لو كان حبك صادقا لاطعته ان المحب لمن یحب مطیع اگر محبت تو واقعی بود، باید خدا را اطاعت می‏كردی زیرا كه عاشق، مطیع كسی است كه به او علاقه دارد. (بحار الانوار ج 47 ص 24)

+ نوشته شده در شنبه نوزدهم بهمن 1387ساعت 21:38 توسط رمضان رفيعي |